Televizyongazeetsi yazarı Çiğdem Bayraktar, kurs arkadaşı Gökçe Bahadır'ı anlatıyor...

'Leyla’yı tanırım

Yaprak Dökümü’nün Leyla’sı Gökçe Bahadır’ı tanırım. Bir zamanlar ben İletişim Fakültesi’nde okurken, O da Taksim’de bir sanat okulunun programına kayıtlıydı.

Bir kursa başlamıştık beraber. Aylarca yedik içtik, güldük, eğlendik. Beline kadar saçlarıyla çok havalıydı. O kadar sessizdi ki güncel konulardan da, politik yorumlardan da kaçınırdı. Varken yok gibiydi sınıfta. İddialı da görünmüyordu, cesaret de estirmiyordu.

Ama tatlı kızdı ve öğlen ekmek arası dönerleri atıştırırken çok sevdiğimiz hayatlarımızdan bahsederdik. O zamanlar küçük rollerle ekranda belirirdi şimdinin Leyla’sı. Şimdi yazdığımı büyük ihtimalle anımsayacaksınız bile! Gökçe’nin yanılmıyorsam ekranla tanışması bir düşme sahnesi ile olmuştu. Tardu Flordun ile Berna Laçin’in başrollerini paylaştığı “Evdeki Yabancı”nın çekimlerinde Tardu’nun karate salonunda birinin hareketleri yaparken düşmesi gerekiyordu ve biz yani bütün sınıf Gökçe düşecek diye o gece televizyona kilitlenmiştik. Ertesi gün de hep bir ağızdan “Valla çok iyi düşüştü” diye onu canı gönülden kutladığımızı anımsıyorum.

Hiç daha ileri gideceğini tahmin edemezdiniz oysa. O’nun çıtıpıtı, kendi halinde görüntüsüne bakanlar neden partneri Fahriye Evcen’in daha çok öne çıktığına dair klişe yorumlar yapabilirler. Oysa Gökçe, geçen onca zaman içinde benim onu bıraktığım yerden başlayarak yürümesine sürekli devam etti. Çok deneyim kazandığını söylediği Uygur Kardeşler tiyatrosunda sahnenin tozlarını gırtlağına yerleştirdi. Şimdi seyirciler O’nu, aynı boğazdan çıkan “Gitti. Kocamı da götürdü!” cümlesinden ve yatağa serilen pembe kabuğuna sarınmış bedeninden hatırlıyor.

Üstelik bir alışveriş merkezinin otoparkında rastlaştığımda yine aynı gülümsemeyle karşılamıştı beni. Galiba bizim jenerasyona has bir ara geçiş formunu teşkil ediyoruz biz. Ne bizden sonrakiler kadar uçarı, ne bizden öncekiler gibi yerden adamız.

Çiğdem BAYRAKTAR-TELEVİZYONGAZETESİ