Columbia Üniversitesi'nden Psikolog Prof.Robert Krauss'un yaptığı araştırmalar, insanın kendini ifade etmesinde el hareketlerinin büyük rol oynadığını ortaya koydu. Krauss'un araştırması, insanların somut nesnelerin ismini ifade etmeye çalışırken, hafızasındaki bilgileri el hareketleriyle söze döktüğünü ortaya koyuyor. Örneğin “kastanyet” sözcüğünü hatırlamaya çalışan kişi, bu aletle bağlı dansın el hareketlerini yapıyor. Ancak “kötülük” ya da “merhamet” gibi soyut kavramları ifade ederken, somut sözcüklerdeki gibi jestlere başvurulmuyor.

KOLLARA ELEKTROD BAĞLANDI

Krauss araştırmasını yaparken, deneklerin kollarına elektrodlar bağlamış ve somut sözcüklerin ifadesi sırasında kasların ani bir hareketlenme gösterdiğini tespit etmiş. Beyin kanaması geçiren hastaların, beyinlerinin sözcükleri adlandıran bölümünde hasar meydana gelmesi halinde de, bu kişilerin daha fazla el hareketi yaptıkları saptanmış.

ELLERİ BAĞLANANLAR ZORLANDI

Bütün bu bulgular, ellerini kullanamayan bir insanın konuşmakta güçlük çekmesi gerektiğini gösteriyor. Nitekim American Journal of Psychology'de yayınlanan araştırmaya göre gerçekten de elini kullanması yasaklanan insanlar, somut sözcükleri bulmakta zorlanmış. Örneğin araştırmaya gönüllü olarak katılan bir deneğe, yanıtını bulması için şöyle bir tanım verilmiş:

“Hesap işlemlerinde kullanılan eski bir alet.” Denek, ellerini hareket ettirmesine izin verilmediği için “abaküs”cevabını normalden daha uzun zamanda bulmuş. Ellerini kullananlar ise abaküsle boncuk sayma işlemini hayali bir şekilde hareketlerle yaparak sonuca daha kısa sürede ulaşmışlar. Uzmanlar, hafızaya giden beyin kapılarını açan el hareketlerinin, aynı geçmişten kalma koku ve görüntüler gibi, insanın nesnelerin adını hatırlamasına yardımcı olduğunu belirtiyorlar.

İTALYAN VE YAHUDİLER’İN FARKI

Ancak bütün insanlar el hareketleriyle konuşmuyor. Krauss'un araştırmalarına göre bazı uç noktadaki insanlar, diğerlerine göre 40 kez daha fazla el hareketi yapıyor. Örneğin 1940'da yapılmış bir araştırma New York'a gelen İtalyan ve Yahudiler’in diğer bütün göçmenlere göre daha fazla el hareketi yaptığını ortaya çıkarmış. Yahudiler’in küçük çaplı hareketlerine karşılık, İtalyanlar'ın jestlerinin abartılı olması ise Krauss'un görüşüne göre iki ayrı dilin ayrı ritme sahip olmasından kaynaklanıyor.