Mevlit, doğum demektir. Bu gece, cihanın övüncü Muhammed Mustafa doğdu. O’nun doğumu yalnız İslâm âlemine değil, tüm insanlığa kutlu olsun! O, insanlığı yaratıklara tapmaktan kurtarıp zerreden küreye her varlığı yaratan Allah’a tapmaya çağırdı. Köleleri efendileriyle eşit yapmaya, insanları; hayvanları sevmeye, doğayı korumaya, dünyayı ağaçlandırmaya, zayıfları ve korumasızları himayeye davet etti. Getirdiği Kur’ân ile insanların gönül dertlerine şifa sundu. İnsanın değerini, ana babasından ya da soyundan ırkından değil ahlakından, gönül temizliğinden aldığını söyledi. Yalnız inananlara değil, inanmayanlara da rahmet oldu. Gerçek dindarlığın gönülde olduğunu vurguladı.

İçki içip sarhoş olan Nuayman isimli sahabisine tazir cezası uygularken bir kişi Nuayman’a lanet okuyunca, “Kardeşine karşı şeytana yardımcı olma. O Allah’ı ve Elçisi’ni seviyor, Allah ve Elçisi de onu seviyor” dedi. Kendisini öldürmek üzere attıkları oklarla başını yaran, dişini kıran düşmanlarına dahi “Allah’ım kavmimi doğru yola ilet çünkü bunlar bilmedikleri için böyle yapıyorlar” diyecek kadar yüreği sevgi dolu olan Peygamberimizin gönderiliş amacını Yüce Yaratıcı belirlemişti: “Biz seni âlemlere rahmet için gönderdik” (Enbiya: 107).

Sarmışken cihanı zulüm kargaşa

Ne saygı büyüğe, ne sevgi yaşa

Tapan insanları toprağa, taşa

Yönelttin Tek Bir’e ya Resulallah.

Bir oldu hükmünde kullar krallar

Yıkıldı köhne köhne kurallar

Açıldı ufuklar daracık yollar

Bunalan beşere ya Resulallah.

Âleme durmadan öğütler verdin

Güçlüklere mertçe göğsünü gerdin

Rahmet olup sonsuzca umut getirdin

Her gence her pîre ya Resulallah.

Ona saldıran kendini bilmezler de var. Kendi çağında da vardı, şimdi de var. Ama saldıranlar, aya güneşe zarar veremezler, sadece kendilerini yorarlar. Dünyada milyonlar ondan feyiz ve huzur alıyor. Her an, her saniye onun ismi cihanda “Muhammedun Resulullah (Muhammed Allah’ın Elçisidir)” diye yankılanıyor. Akif’in dediği gibi: “Medyun ona cemiyyeti, medyun ona ferdi.”

Süleyman Ateş - Vatan